اى باز هوا گرفته بازآى و مرو * كز رشتهء تو سرى در انگشت من است ! [ آيات 36 - 23 ] ( تفسير لفظى ) 23 - إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . آنان كه بگرويدند و كارهاى نيك كردند و با خداى خويش آرميدند ، و خويشتن به فروتنى فرا وى دادند ، ايشان بهشتيانند كه جاويدانند . 24 - مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا أَ فَلا تَذَكَّرُونَ مثل اين دو گروه ( كافران و مؤمنان ) سان نابينا و كر و بينا و شنوا است ، آيا اينان در صفت برابرند آيا در نمىيابيد كه چنين نيست ؟ 25 - وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ . ما نوح را به قوم خويش فرستاديم ( تا بگويد ) كه من شما را بيم‌دهنده و آگاه‌كننده‌ام . 26 - أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ . ( تا بگويد ) كه جز خداوند يكتا كسى را نپرستيد ، من بر شما مىترسم از عذاب روز دردناك ! 27 - فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما نَراكَ إِلَّا بَشَراً مِثْلَنا وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ وَ ما نَرى لَكُمْ عَلَيْنا مِنْ فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كاذِبِينَ . پس سران و سرفرازان قوم او گفتند : تو را نمىبينم جز مردمى مانند خود ما و نمىبينم كه از تو پيروى كرده باشند جز مردمان رذل‌تر ما در آغاز امر ، ( نشناخته و نينديشيده ) و نمىبينم از شما برترى بر ماها بلكه يقين داريم كه شما دروغ‌گو هستيد . 28 - قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتانِي رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَ نُلْزِمُكُمُوها وَ أَنْتُمْ لَها كارِهُونَ . نوح گفت : اى قوم چه بينيد اگر من بر راستى و درستى باشم از جانب خداى خويش و آن بر شما پوشيده باشد ؟ آيا من شما را به بيّنه‌ها الزام مىكنم درحالىكه شما ناخواهان و دشواردار آن هستيد ؟ 29 - وَ يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ . اى خويشان و تبار من ، من از شما مال نمىخواهم ، مزد من با خدا است و من هرگز كسانى كه ايمان آوردند از خود دور نمىكنم و از خود نمىرانم كه آنها هم ديدار خداوند خويش خواهند بود ، لكن من شما را گروهى نادان مىدانم . 30 - وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ . اى گروه ، چه كسى به من يارى دهد و رهاند از خداوند ؟ اگر من مؤمنان را از خود برانم ؟ آيا در نمىيابيد ؟ 31 - وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ . من نمىگويم كه خزينه‌هاى خدا نزد من است و من غيب نمىدانم و نمىگويم كه من فرشته‌ام و نمىگويم دربارهء كسانى كه به چشم شما خوار و بىمقدارند كه هرگز خداوند به آنها نيكى نداد و نيكى ايشان را نخواست ! و خداوند از خود آنها داناتر است كه در نفسهاى آنها چيست ؟ و من اگر چنان كنم از ستمكاران بشمار آيم ! 32 - قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ .